1958’te kaydedilen Pershing Hotel konseri, caz tarihinin en sihirli anlarından biri. Vol. 1 dünya çapında “Poinciana” ile patlarken, Vol. 2 aynı gecenin daha sakin ama daha derin katmanlarını ortaya çıkaran bir devam filmi gibi çalışıyor. Bu albüm, Jamal’ın anlatısının perde arkası—daha az gösterişli, daha çok nüanslı.
Ahmad Jamal burada trio kavramını adeta yeniden tanımlıyor. Piyanoyu bir anlatı aracı olarak kullanırken en çok boşluk üzerinden konuşuyor; notaları değil, notaların arasını yönetiyor. Bu yaklaşım Miles Davis’i bile o kadar etkilemişti ki, Miles yıllarca Jamal’ın “ekonomik çalma” anlayışını gruplarına empoze etmeye çalıştı.
Ve işte o yaklaşımın en iyi duyulduğu yerlerden biri: Pershing kayıtlarının bu ikinci cildi.
Trio’nun kimyası hâlâ taptaze. Israel Crosby’nin melodik bas yürüyüşleri ve Vernell Fournier’in fırça dokunuşları, Jamal’ın zarif dokusunu taşıyan mükemmel bir çerçeve kuruyor. Vol. 2’de repertuvar daha geniş nefes alıyor; Jamal tempoyu düşük tuttuğu anlarda bile müziğin derinliğini sürekli genişleten bir kontrol sergiliyor. “Too Late Now”, “Cherokee” ve “What’s New?” gibi parçalar, Jamal’ın hem romantik hem geometrik süzülüşünü yakından görmek için biçilmiş kaftan.
Bu plak, Vol. 1’in popülerliğini taşıyan bir antoloji değil; bir gece boyunca süren büyünün “ikinci dalgası”. Dinledikçe Jamal’ın sahnede ışığın altındaki sakin duruşunu, trionun birbirine göz ucuyla verdiği işaretleri, o Chicago gecesinin sıcaklığındasın...
https://thecamelrecords.com/products/ahmad-jamal-trio-jamal-at-the-pershing-vol-2?variant=44426592059531
