Krautrock’ın laboratuvarı, Alman elektronik müziğinin sıfır noktası… Musik von Harmonia, Cluster’dan Hans-Joachim Roedelius & Dieter Moebius ile Neu!’dan Michael Rother’ın bir araya gelip zamanı eğip büktüğü o kısa ama büyüleyici dönemin ilk meyvesi. Albüm, motorik ritimle ambient’in, minimalizmle pastoral güzelliğin, laboratuvar ciddiyetiyle çocukça bir merakın aynı yüzeye yazıldığı sakin ama derinden işleyen bir deney.
Albümün büyüsü, seslerin hiç acele etmemesinden geliyor. “Watussi”nin ağır ağır açılan mekanik yürüyüşü, “Sehr Kosmisch”in adını hak eden kozmik sisleri, “Sonnenschein”in güneş gibi titreşen melodik halkaları… Her parçada Rother’ın temiz, çizgi gibi akan gitarı Cluster’ın analog makinelerinin içine karışıyor ve ortaya hem makine gibi düzenli hem de insan nefesi kadar kırılgan bir dünya çıkıyor. Bu müzik, melodi kadar dokuya, ritim kadar zamana güveniyor.
Brian Eno’nun yıllar sonra “1970’lerin en önemli gruplarından biriydiniz” diyerek Harmonia’nın kapısına gelmesi boşuna değil. Musik von Harmonia bugün hâlâ modern elektronik müziğin yarım kalmış bir haritası gibi duyuluyor: sessiz, geniş, temiz ve beklenmedik biçimde duygusal. Albüm tek bir dönemi temsil etmiyor—her dinleyişte başka bir manzara, başka bir gün ışığı açılıyor:
https://thecamelrecords.com/products/harmonia-musik-von-harmonia?variant=44428125012107
