Kaydedenlerin bile yıllarca unuttuğu, dinleyen funk/soul dostlarının da kolay bırakmadığı bir "gem".
Do You Hear Me Talking To You?, 70’ler Amerikan soul-funk sahnesinin en tuhaf mucizelerinden biri. Büyük bir label yok, ciddi bir prodüksiyon bütçesi yok, hatta tarihsel kaydı bile doğru dürüst tutulmamış—ama müzik öyle bir sıcaklık taşıyor ki bugün koleksiyon dünyasında “yıllarca aranan kayıp albüm” statüsünde.
Kim bunlar? People’s Pleasure & Alive & Well?
Grup, 70’lerin ortasında Indianapolis/Gary/Chicago hattındaki bağımsız stüdyolarda kayıt yapan genç, enerjik, lokal soul-funk müzisyenlerinin bir araya geldiği bir topluluk.
People’s Pleasure daha çok vokal grubunun adı; Alive & Well ise onları sırtlayan ritim ekibi. Bu tarz bölgesel kolektifler o yıllarda çoktu ama bu kadar iyi olmuyorlardı. Buradaki kadro, belli ki James Brown’ın keskin funk'ı ile Midwest’in gospel-soul damarında büyümüş.
Albüm neden bu kadar iyi?
Çünkü her şey “küçük” dursa da duygu “büyük”.
Prodüksiyon sade, aranjmanlar temiz ve direkt.
Groove sürekli akıyor; ritim bölümü yağ gibi, vokaller sanki salondan içeri giriyor. Bir nevi “house-party funk” hissi.
Ve tabii albümün açılışındaki o cümle:
“Do you hear me talking to you?”
https://www.youtube.com/watch?v=AYYT6It_7Cs&list=RDAYYT6It_7Cs&start_radio=1
Dümdüz bir soru ama albümün bütün ruhunu taşıyor—dinleyiciyle mesafesiz bir ilişki kuruyor:
